سغبین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سغبین . [ س َ] (معرب، اِ) به لغت یونانی نوعی از صمغ باشد که بیرون آن سفید و درونش بسرخی مایل است و برعکس نیز گفته اند. (آنندراج ) (برهان ). سکبینج بپارسی سغبین است . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). سکبینج . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ).