سرگینگردان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرگین گردان . [ س ِ گ َ ] (اِ مرکب ) جُعَل باشد و آن را کشتک نیز خوانند. (جهانگیری ). سرگین غلطان است که جُعَل باشد. (برهان ) (آنندراج ).خبزدوک . (زمخشری ). رجوع به گوگال و گوگردانک شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی