سرایچه
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرایچه . [ س َ چ َ / چ ِ ] (اِ مصغر) سَراچه . خیمه ٔ کلان . ◄ سرای کوچک . (آنندراج ) : بخط خویش سرایی بدین نیکویی و چندین سرایچه ها و میدانها... (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ١٤٤). امیر برخاست و به سرایچه ٔ خاص رفت . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٥١١). آنگاه این سرایچه را ویران کنیم و سرایچه ای دیگر بنا کنیم . (معارف بهأولد).