سرایدار

(سَ) (ص فا.) خانه دار، دربان، آن که خانه را می‌پاید.<br>

(سَ) (ص فا.) خانه دار، دربان، آن که خانه را می‌پاید.

سرایدار. [ س َ ] (نف مرکب، اِ مرکب ) خانه دار. (آنندراج ). حافظ خانه . مستخدم و نگهبان سرا. از مشاغل دوره ٔ صفویه که در دربار صفوی تصدی داشته است : آنچه از قالی و تکیه و نمد و جاجیم و طاقچه پوش و غیره است تحویل تحویلداران عمارات و قالی تکانیدن و جاروب کردن متعلق به سرایدار است . (تذکرةالملوک چ ٢ ص ٣٢). ◄ نگهبان کاروانسرا. رجوع به سرادار شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی