سرای درنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سرای درنگ . [ س َ ی ِ دِ رَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) جای باش . جای آرامش . اقامتگاه . منزلگاه : اگر شارسان از بر کوهسار سرای درنگ است و جای شمار. فردوسی . چنین تا رسیدند نزدیک گنگ که آن بود خرم سرای درنگ . فردوسی .