سراگوش

(سَ) (اِمر.)<BR>۱- روسری، چارقد.<BR>۲- بافته‌ای از مروارید که در قدیم بر سر می‌گذاشتند و دنبالة آن پارچه درازی بوده که گیسو را می‌پوشاند.<br>

(سَ) (اِمر.) ۱- روسری، چارقد. ۲- بافته‌ای از مروارید که در قدیم بر سر می‌گذاشتند و دنباله آن پارچه درازی بوده که گیسو را می‌پوشاند.

سراگوش . [ س َ ] (اِ مرکب ) سرآغوش . سرآغوج . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). بمعنی سراغوش . (برهان ). سرآغوش و سرآغوج . (آنندراج ).