واژه جو

سخن باف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سخن باف . [ س ُ خَم ْ ] (نف مرکب ) مجازاً، شاعر ماهر : نه مرد لافم خاقانی سخن بافم که روح قدس تند تار و پود اشعارم . خاقانی .

معنی سخن باف | واژه جو