سجود
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سُ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) سجده کردن.<BR>۲- (اِمص.)پرستش، پیشانی بر زمین گذاشتن برای عبادت یا اظهار فروتنی.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سُ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) سجده کردن.<BR>۲- (اِمص.)پرستش، پیشانی بر زمین گذاشتن برای عبادت یا اظهار فروتنی.<br>