ستاره باران

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ستاره باران . [ س ِ رَ / رِ ] (نف مرکب ) پرستاره . در بیت زیر مجازاً، پرگل : از شاخ شکوفه ریز گویی کرده ست فلک ستاره باران . خاقانی .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط