ستابه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ستابه . [ س ِ ب َ / ب ِ ] (اِ) فریب و مکر و حیله و ستاوه . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (اشتینگاس ). رجوع به ستاوه شود.