واژه جو

سبوک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سبوک . [ س َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کوهمره ٔ بخش مرکزی شهرستان شیراز واقع در ٦٧ هزارگزی جنوب باختر شیراز و ٣١ هزارگزی راه فرعی شیراز به سیاخ . ناحیه ای است کوهستانی و معتدل و دارای ٢٧٥ تن سکنه میباشد. آب آنجا از چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات، لبنیات و برنج . اهالی آنجا بکشاورزی و گله داری گذران میکنند. راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).

معنی سبوک | واژه جو