سبخت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سبخت . [ س ِ ب ُ ] (اِخ ) نام پدر ابی بکر یوسف بن دیزویه ٔ دینوری ملقب به سقلاب .

سبخت . [ س ُب ْ ب َ ] (اِخ ) لقب ابی عبیده . (منتهی الارب ).

سبخت . [ س ِ ب ُ ] (اِ) سه نجات داد، یعنی گفتار نیک و رفتار نیک و پنداشت نیک . (یادداشت بخط مؤلف ).