سباب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سباب . [ س َب ْ با ] (ع ص ) بسیار دشنام دهنده . (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء). ♦ سَبّاب ُ العَراقیب ؛ شمشیر.(اقرب الموارد).
سباب . [ س ِ ] (اِخ ) جایگاهی است در مکه . (معجم البلدان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سباب . [ س َب ْ با ] (ع ص ) بسیار دشنام دهنده . (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء). ♦ سَبّاب ُ العَراقیب ؛ شمشیر.(اقرب الموارد).
سباب . [ س ِ ] (اِخ ) جایگاهی است در مکه . (معجم البلدان ).