سایه روشن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. رُ شَ) (اِمر.)<BR>۱- تاریکی، روشنی.<BR>۲- فضایی که بخشهایی از آن تیره یا تاریک و بخشهای دیگرش روشن است.<BR>۳- خطها و سایههایی که برآمدگیها و فرورفتگیهای اشیاء و چگونگی تابش نور بر آنها را در یک تصویر نشان دهد (نقاشی).<BR>۴- زمانی که روشنایی روز یا تاریکی شب هنوز به طور کامل بر هوا غالب نشدهاست.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. رُ شَ) (اِمر.) ۱- تاریکی، روشنی. ۲- فضایی که بخشهایی از آن تیره یا تاریک و بخشهای دیگرش روشن است. ۳- خطها و سایههایی که برآمدگیها و فرورفتگیهای اشیاء و چگونگی تابش نور بر آنها را در یک تصویر نشان دهد (نقاشی). ۴- زمانی که روشنایی روز یا تاریکی شب هنوز به طور کامل بر هوا غالب نشدهاست.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سایه روشن . [ ی َ / ی ِ رَ / رُو ش َ ] (اِ مرکب ) در اصطلاح نقاشی تقلید پرتو افتادن نور بجایی و روشن کردن قسمتی و تاریک گذاشتن قسمت دیگر. (یادداشت مؤلف ).
مترادف و متضاد واژهدان
تاریکروشن تیرهروشن
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی