سال سبت

سال سبت . [ ل ِ س ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) سفر لاویان ٢٥:٣: همان سال آزادی میباشد سفر تثنیه ٣١:١٠: که سال هفتم است و میبایست از فلاحت زمین دست کشید و محصول خودروی آن را برای فقرا و غربا و مرغان و حیوانات صحرا گذاشت . سفر لاویان ٢٥:١١ - ٧: مقصود از این مطلب اولاً، تقویت زمین، ثانیاً، محافظت نمودن حیوانات . ثالثاً، تربیت نمودن قوم که بر خدای قادر مطلق توکیل کامل داشته باشد. رجوع به قاموس کتاب مقدس شود.