ساز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(اِ.) ۱- هریک از آلات موسیقی. ۲- وسایل زندگی. ۳- سامان، نظم و ترتیب. ۴- استعداد، آمادگی. ۵- ابزار، آلت. ۶- نغمة موسیقی، آهنگ. ۷- تجهیزات جنگی، جنگ - افزار. ۸- جامه، لباس. ۹- مکر، حیله، فریب. ؛ به ~ کسی رقصیدن کنایه از: بازیچة کسی شدن، ندانسته از کسی فرمان بردن.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

ارغنون، تار، سه‌تار، چنگ، رود، عود تجمل، برگ، دستگاه ساخت، سامان