ساختن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(تَ) [ په. ] (مص مر.) ۱- بنا کردن. ۲- اختراع کردن. ۳- آفریدن. ۴- آماده کردن. ۵- پختن. ۶- جعل کردن. ۷- نواختن، ساز زدن. ۸- سازگاری کردن، تحمل کردن. ۹- (عا.) استعمال مواد مخدّر و نشئه شدن.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

آفریدن احداث کردن، ایجاد کردن، بوجود آوردن، پدیدآوردن، خلق کردن، احداث، صنع بنا کردن، ساختمان کردن، درست کردن، به عمل آوردن، عمارت کردن