سابرقان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بُ) [ معر. ] (اِ.) آهن سخت و خشک. شابرقان و شابورقان نیز گویند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بُ) [ معر. ] (اِ.) آهن سخت و خشک. شابرقان و شابورقان نیز گویند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سابرقان . [ ب ُ ] (معرب، اِ) معرب شابرقان و شابورقان (شاپورگان ) نوعی آهن خیلی سخت است که بفارسی آن را شابورقان، و بعربی ذکر، یا، اسطام نامند. و این در مقابل آهن نرم است که بفارسی نرماهن (نرم آهن ) و بعربی انثی نامند. رجوع به دزی ج ١ ص ٦٢٠ و شابورقان در همین لغت نامه شود.