زیک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیک . (اِ) به لهجه ٔ طبری صلصل . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). جانوری است حقیرجثه، خاکستری رنگ که زیر هر دو بالش سرخ و کوچکتر از گنجشک خانگی بودو آوازش به غایت خوش و حزین . (الفاظ الادویه ص ١٤٥). رجوع به واژه نامه ٔ طبری دکتر کیا ص ١٣٧ و زیگ شود.
زیک . (اِخ ) دهی از دهستان سرولایت است که در بخش سرولایت شهرستان نیشابور واقع است و ٥٣٥ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).