زیه

زیه . [ ی َ / ی ِ ] (اِمص ) زایش . ایلاد. زادن . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : هنرشان همین است کاندر کمر بگاه زیه مردم آرند بر. اسدی (یادداشت ایضاً). رجوع به «زه » و «زی » شود.

زیه . [ ی َ / ی ِ / زی ی َ / ی ِ ] (اِ) لثه . برآمدگی غضروفین که دندانها در آن جای دارد: گوشت زیه های من رفته است . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).