زینهار پذیرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زینهار پذیرفتن . [ پ َ رُ ت َ ] (مص مرکب ) قبول کردن امان و پناهندگی کسی را : زواره بدو گفت کای نامدار نبایست پذیرفت از او زینهار. فردوسی . پذیرفتم این زینهار ترا سپهر ترا شهریار ترا. فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زینهار پذیرفتن . [ پ َ رُ ت َ ] (مص مرکب ) قبول کردن امان و پناهندگی کسی را : زواره بدو گفت کای نامدار نبایست پذیرفت از او زینهار. فردوسی . پذیرفتم این زینهار ترا سپهر ترا شهریار ترا. فردوسی .