زیتون
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(زَ یا زِ) [ ع. ] (اِ.) درختی است با تنة ناصاف و دارای شکافهای مشخص، ولی در گیاهان جوان صاف و رنگی مایل به سبز دارد. میوة این درخت سبز و گوشت دار شبیه به آلوچهاست که روغن فراوان دارد و ملین است. ؛ ~پرورده میوة زیتون که هستة آن را درآورده و داخل آن را از دانههای خشک شدة انار ترش و گردوی کوبیده پر کرده باشند.<br>