زهلول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زهلول . [ زُ ] (ع ص ) لغزان و تابان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). اَمْلَس . ج، زهالیل . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
زهلول . [ زُ ](اِخ ) نام کوهی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به معجم البلدان شود.