زمیدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زمیدار. [ زَ ] (نف مرکب ) زمین دار که مرزبان باشد. (آنندراج ). زمین دار. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زمیدار. [ زَ ] (نف مرکب ) زمین دار که مرزبان باشد. (آنندراج ). زمین دار. (ناظم الاطباء).