زشتی داشتن

زشتی داشتن . [ زِ ت َ ] (مص مرکب ) ننگ و عار داشتن . عیب داشتن : جواب داد که بنده را فرمان بود به رفتن به فرمان عالی برفت و زشتی دارد بازگشتن . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٨٠). رجوع به زشت، زشتی و دیگر ترکیبهای این دو کلمه شود.