زشت کردار

زشت کردار. [ زِ ک َ / ک ِ ](اِ مرکب ) کردار زشت . کار زشت . زشت کار : ز یزدان شناس آنکه آمدت پیش براندیش از آن زشت کردار خویش . فردوسی . ◄ (ص مرکب ) زشت کردار. بدکردار. بدعمل : که ای زشت کردار زیبا سخن نخست آنچه گوئی بمردم بکن . سعدی (بوستان ). رجوع به زشت و دیگر ترکیبهای آن شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی