زحلولة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زحلولة. [ زُ ل َ ] (ع اِ)مستفاد از لسان العرب آن است که زحلوله لغتی است درزحلوقه و زحلوکه و زحلوفه بمعنی لغزیدنگاه و خیزندگاه . مؤلف لسان آرد: زحالیق، زحالیف، زحالیل و زحالیک بیک معنی است . رجوع به لسان العرب ذیل زحلک شود.