زبان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(زَ) [ په. ] (اِ.) = زفان. زوان:<BR>۱- عضوی عضلانی ماهیچهای و متحرک در دهان که از آن برای چشیدن مزهها، بلع غذا و حرف زدن استفاده میشود.<BR>۲- مجموعة نشانههای آوایی و خطی که برای بیان اندیشه و برقراری ارتباط به کار میرود.<BR>۳- مجموعة رمزها و نشانههایی که برای یک معنی خاص به کار میرود.<BR>۴- نوعی شیرینی که شبیه به زبان است. ؛ ~ کسی مو در آوردن کنایه از: از شدت تکرار کردن یا بسیار گفتن، به جان آمدن. ؛ ~ را گاز گرفتن پس گرفتن سخن. ؛ ~ زرگری زبانی غیرمعمول و تصنعی.<br>