زبان گندمین

زبان گندمین . [ زَ ن ِ گ َ دُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از زبان هموار و ملایم و نرم و چرب . (آنندراج ). زبان ملایم گو. (غیاث اللغات : زبان گندمی ) : با زبان گندمین روزی طلب کردن خطاست طوطی شیرین سخن را شکرگفتار هست . صائب . از زبان گندمین افتاد در کارم گره خوشه ٔ بی حاصل مادانه ٔ دیگر نداشت . صائب .