زبان سپر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زبان سپر. [ زَ س ِ پ َ ] (اِ مرکب ) کنایه از عهد و شرط باشد. ◄ کنایه از رخصت دادن بود. (آنندراج ).