زبان روزه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زبان روزه . [ زَ ن ِ زَ / زِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) در تداول عامه : در حال روزه . روزه دار.