زبان درنهادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبان درنهادن . [ زَ دَ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) بدگویی کردن . عیب گرفتن . بر زبان گرفتن . بزبان گرفتن . در زبان گرفتن : زبان در نهندش بایذا چو تیغ که بدبخت زر دارد از خود دریغ. سعدی (بوستان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبان درنهادن . [ زَ دَ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) بدگویی کردن . عیب گرفتن . بر زبان گرفتن . بزبان گرفتن . در زبان گرفتن : زبان در نهندش بایذا چو تیغ که بدبخت زر دارد از خود دریغ. سعدی (بوستان ).