زاویه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(یِ) [ ع. زاویة ] ۱- (اِ.) کنج، گوشه. ۲- کرانه. ۳- خانه. ۴- خلوتخانه‌ای در خانقاه مخصوص عبادتِ زاهدان. ۵- در ریاضی شکلی که از تقاطع دو خط یا دو سطح پدید آید، گوشه باز (فره). ۶- گونیا. ۷- جامه و پلاس و باروبنة درویشان.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

کنج، گوشه بیعت، خانقاه، دیر، صومعه، عبادتخانه، معبد، تکیه خلوتخانه، خلوتکده