زاهد مرغابی

زاهد مرغابی . [ هَِ دِ م ُ ] (اِخ ) جلال الدین محمود، در علوم ظاهری شاگرد مولانا نظام الدین هروی است و بجهت ورزش شریعت و متابعت سنت، ازاین طریق حظی کامل و نصیبی تمام یافته بوده است . درتقوی و ورع جهدی بلیغ می نمود. می آرند که برزگر وی، یکی از آلات دهقانی را که وقف کرده بود در زراعت وی کار فرموده بود، چون از آن وقوف یافته حاصل آن زراعت را تصرف نکرده و فرمود تا بر فقراء و مستحقان تصدق نمودند. ملک هرات یک صره زر به رسم هدیه به وی فرستادقبول ننمود، حامل صره گفت : اگر این را بپیش ملک بازبرم، ملول خواهد شد، بر فقرائی که شاگرد شمایند و در مدرسه میباشند قسمت کنید، فرمود که تو خود آن را بمدرسه بر، و هر کس که قبول کند به وی ده، اما به شرطآنکه بگوئی که این زر از کجا است . زر را بمدرسه بردو هیچ کس آن را قبول نکرد. در ماه ذی الحجه سنه ٔ ثمان و سبعین و سبعمائه از دنیا رفته، و قبر وی در مرغاب هرات است . (نفحات الانس چ توحیدی پور ص ٥٠٠ و ٥٠١).