زاهد ششصدهزارساله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زاهد ششصدهزارساله . [ هَِ دِ ش ِ ص َ هَِ ل َ / ل ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از ابلیس که ششصدهزار سال عبادت حق سبحانه و تعالی میکرد و بسبب انکار به لعنت گرفتار شد. (لطائف اللغه ) : زاهد ششصدهزاران ساله را پوزبندی ساخت آن گوساله را. مثنوی .