زاغه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(غِ) (اِ.)<BR>۱- سوراخی که در کوه، تپه یا بیابان برای استراحت چهارپایان آماده کنند.<BR>۲- کنایه از: چهاردیواری محقر و تنگ جهت زندگی فقرا.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(غِ) (اِ.)<BR>۱- سوراخی که در کوه، تپه یا بیابان برای استراحت چهارپایان آماده کنند.<BR>۲- کنایه از: چهاردیواری محقر و تنگ جهت زندگی فقرا.<br>