زاحفة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زاحفة. [ ح ِ ف َ ] (ع ص ) شتر خسته از روندگی . زاحف . وتاء مبالغه را بود. (اقرب الموارد) (تاج العروس ).