ریبوزم

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(بُ زُ) [ فر. ] (اِ.) اندامک درون یاخته‌ای که عمدتاً از رِنا (RNA) تشکیل شده و جایگاه سنتز پروتئین است، رِناتن. (فره).