ریبل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ریبل . [ رَب َ ] (ع ص ) زن پرگوشت به ناز و نعمت پرورده . ◄ ماده شتر فربه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).