رگ راندن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رگ راندن . [ رَ دَ ] (مص مرکب ) ریشه دوانیدن . (آنندراج ) : چنان پنجه و ریشه های متین که رگ رانده در مغز گاو زمین . ظهوری (از آنندراج ).