رونه

رونة. [ ن َ ] (ع اِ) معظم چیزی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ سرگین . (دهار).

رونه . [ ن َ / ن ِ ] (اِخ ) نام دیهی در نزدیکی نیشابور که ابوالفرج رونی شاعر معروف بدانجا منسوب است . رجوع به دیوان ابوالفرج رونی چ چاپکین ص ١٧١ و ماده ٔ ابوالفرج بن مسعود و فرهنگ فارسی معین بخش اعلام شود.