واژه جو

روقین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

روقین . [ رَ ] (ع اِ) داهیة ذات روقین ؛ بلای سخت بد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ جنگ سخت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

معنی روقین | واژه جو