روفت گر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روفت گر. [ گ َ ] (ص مرکب ) روفته گر. سپور. رفتگر. شوله روب . (یادداشت مؤلف ). رجوع به رفتگر شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روفت گر. [ گ َ ] (ص مرکب ) روفته گر. سپور. رفتگر. شوله روب . (یادداشت مؤلف ). رجوع به رفتگر شود.