روز گشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روز گشتن . [ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) روز شدن . روشن شدن : شب از فراق تو مینالم ای پری رخسار چو روز گردد گویی در آتشم بی تو. سعدی . روشن روان عاشق در تیره شب ننالد داند که روز گردد روزی شب شبانان . سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روز گشتن . [ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) روز شدن . روشن شدن : شب از فراق تو مینالم ای پری رخسار چو روز گردد گویی در آتشم بی تو. سعدی . روشن روان عاشق در تیره شب ننالد داند که روز گردد روزی شب شبانان . سعدی .