روز میدان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روز میدان . [ زِ م َ / م ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) روز جنگ .(از آنندراج ). بمجاز روز نبرد و پیکار : اسب لاغرمیان بکار آید روز میدان نه گاو پرواری . سعدی . صحبت ناعاقلان در خاک و خونی میکشد اسب کاهل مرد را در روز میدان دشمن است . اشرف (از آنندراج ).