روز حشر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روز حشر. [ زِ ح َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) روز قیامت . روز رستاخیز : هرچه بر الفاظ خلق مدحت رفته ست یا برود تا بروز حشر تو آنی . رودکی . بروز حشر که فعل بدان و نیکان را جزا دهند بمکیال نیک و بد پیمای ... سعدی . سر ز مستی برنگیرد تا بصبح روز حشر هرکه چون من در ازل یک جرعه خورد از جام دوست . حافظ. ترسم که روز حشر عنان بر عنان رود تسبیح شیخ و خرقه ٔ رند شراب خوار. حافظ.