رودکی | قصاید و قطعات | شماره ۱۲۲

آن که نماند به هیچ خلق خدای است تو نه خدایی، به هیچ خلق نمانی روز شدن را نشان دهند به خورشید باز مر او را به تو دهند نشانی هر چه بر الفاظ خلق مدحت رفته‌ست یا برود، تا به روز حشر تو آنی