رودکی | قصاید و قطعات | شماره ۱۱۰

سپید برف برآمد به کوهسار سیاه و چون درونه شد آن سرو بوستان آرای و آن کجا بگوارید ناگوار شده‌ست و آن کجا نگزایست گشت زود گزای