روحی بغدادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روحی بغدادی . [ ی ِ ب َ ] (اِخ ) شاعر عثمانی در قرن دهم هجری متوفی در ١٠١٤ هَ .ق . وی شاعری استاد و معتبر بود، سفری به استانبول کرد و از آنجا به قونیه و پس از آن به شام رفت و در همین شهر درگذشت . رجوع به قاموس الاعلام ترکی ج ٣ شود.