روبج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روبج . [ رَ ب َ ] (ع اِ) درم خرد سبک . (منتهی الارب ). الدرهم الصغیر الخفیف . (اقرب الموارد). رَبْج . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
روبج . [ ب َ ] (اِخ ) لقب بعضی از اجداد عرب جاهلی است . و رجوع به روبجی شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روبج . [ رَ ب َ ] (ع اِ) درم خرد سبک . (منتهی الارب ). الدرهم الصغیر الخفیف . (اقرب الموارد). رَبْج . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
روبج . [ ب َ ] (اِخ ) لقب بعضی از اجداد عرب جاهلی است . و رجوع به روبجی شود.